Als uit iets lelijks iets moois groeit…

Sylvia werkt als trainer/coach als zij besluit -na jaren van anderen in hun kracht te zetten-  zelf even pas op de plaats te maken. Wytske heeft een drukke baan als producent/eindredacteur van verschillende televisieprogramma’s. Wanneer zij op een dag geconfronteerd wordt met een burnout, gaat het licht uit en komt zij ziek thuis te zitten.

Het lijkt het begin van een boek. Toch is de innige vriendschap op deze bizarre manier daadwerkelijk ontstaan. Sylvia en Wytske kennen elkaar zo’n 4 jaar uit de gemeenschappelijke vriendenkring. Samen spelen ze wekelijks tennis. Tijd voor écht contact is er niet, beide dames zijn druk met hun carrières. Volle werkweken, een hectisch gezinsleven, een toegewijde moeder zijn… het slokt veel tijd op.

Wytske: “Ik voelde mij al een kleine twee jaar niet fit en sterk. Ik snapte er niks van: ik had toch een geweldige baan als producent bij de Efteling? Ik mocht de leukste series maken. Ik had toch een leuke man, twee lieve kinderen en veel vrienden? Wat kon er niet goed zijn? Na lang wachten besloot ik naar de huisarts te gaan. Ik had last van hartkloppingen, duizeligheid, slapeloosheid etc.  Toen ik  regelmatig last kreeg van zichtverlies was de maat vol. De huisarts stuurde mij door naar de neuroloog om toch eens na te denken over een hersenscan. Hij kwam al snel met zijn bevindingen: overspannen.

Ik wist niet wat mij overkwam! “Laat mij maar een paar weken vakantie opnemen”, riep ik nog op mijn werk. Daar heb ik mij goed in vergist. Eenmaal thuis bleek de situatie veel ernstiger. Ik zakte weg in een zware burnout. Een ziekte waar ik zelf niet eens in geloofde! Dat is toch niks voor mij, is dit niet gewoon een modegril?! Bestaat een burnout eigenlijk wel? Ik heb in totaal uiteindelijk ruim een jaar in de ziektewet gezeten. Ik kon mijn theekopje niet eens optillen. Ik kreeg last van angst- en paniekstoornis en op een gegeven moment durfde ik niet eens meer de deur uit om de kinderen van school te halen of om een simpele boodschap te doen. In die periode ben ik rock-bottom gegaan. Door goede begeleiding heb ik nieuwe, maar vooral mooie inzichten gekregen.”

Sylvia: “Een aantal jaar geleden adopteerden mijn man en ik een prachtige dochter uit China. We genoten van elkaar en het gezinsleven. De combinatie van de ‘Oosterse en Westerse manier van leven’ is in ons gezin heel normaal. Ik vind dat elkaar versterken. Onze dochter vond eenmaal in Nederland al snel haar draai. Ze ging met plezier naar school, ze scharrelde tevreden in en om het huis en ze maakte snel vriendjes. Voor mij als moeder een groot geschenk. Ik heb dus vrij snel mijn werk weer kunnen oppakken.

Ik genoot van mijn werk als trainer/coach. Maar er ontstond een moment van bezinning.  Ik vond het tijd om pas op de plaats te maken. Waar sta ik nu in het leven? Doe ik de dingen zoals ik ze graag wil doen? Ga ik iets aanpassen, of ga ik op dezelfde manier verder?

Precies in die periode zag ik Wytske wekelijks op de tennis. Ik zag hoe zij worstelde om alle ballen hoog te houden. Ik herkende veel van mijzelf, toen ik jonger was, in haar. Wytske vertelde dat ze elke dag van haar coach moest gaan wandelen. Ik bood aan om met haar mee te gaan. Ik wilde toch wat tijd en rust voor mijzelf creëren. En zo is het begonnen.”

Wytske:De allereerste keer dat wij samen over de dijk gingen wandelen, stormde het. Wij hadden toen nog niet door dat er later die dag een weeralarm van kracht was. Het journaal zat er vol mee. Overal in het land was er stormschade: afgewaaide daken, weggewaaide woonboten, omgevallen bomen. Ik kan mij nog goed een item in Het Journaal herinneren waarin een man in Amsterdam nét aan de dood ontsnapte toen hij voorbij een omvallende boom fietste. Zonder enig benul van wat het weer in het land veroorzaakte, liepen wij als twee verzopen katjes over de dijk. Een heel bijzondere ervaring. Met pijn en een ziek lijf van mijn burnout dwars door een donkere, dreigende hemel. We maakten zelfs foto’s. Als dit geen voorbode was? De weergoden vroegen het uiterste van ons!“   

Sylvia: “Bijna dagelijks gingen we aan de wandel. Onze gesprekken waren diepzinnig, troostend en gewoon ook gezellig. De seizoenen veranderden en ook de gesprekken veranderden van toon; het werd inspirerend. Steeds meer durfden wij elkaar te vertellen wat we ooit nog eens zouden willen doen in ons leven. En het grappige was, dat lag bijzonder dicht bij elkaar. Ik weet niet precies wanneer en hoe het idee voor GelukjesDag is ontstaan. Het is letterlijk en figuurlijk uit ons gewandeld. Alle clichés zijn waar: uit stilstand ontstaat beweging. Beiden waren wij (gedwongen en ongedwongen) acuut gestopt met wat wij deden. Weer en wind hebben letterlijk onze creativiteit opnieuw wakker geschud.”

Wytske: “We wilden beiden iets ontwikkelen voor kinderen waar zij daadwerkelijk iets aan hebben. Maar, met als vereiste dat het een hip en visueel mooi product zou worden. Betekenisvolle content in een nieuwe vorm, daar droomden wij van. Onze visie werd: ‘Het creëren van mooie momentjes van aandacht’.”

Sylvia: “Inmiddels hebben we een inspirerend bedrijf: GelukjesDag. Want, al is je dag nog zo moeilijk, er is altijd een klein gelukje te vinden. We zijn heel trots op onze ‘be-leef kalender’. Een prachtig geillustreerde luikjeskalender met ‘Piepkleine luikjes, bomvol beleving’. De ‘be-leef kalender’ is een mooi cadeau voor kids tussen de 6 en 12 jaar oud. Een jaar lang kunnen zij elke week een luikje openen. Achter elk luikje zit een briefje met grappige weetjes, bijzondere opdrachtjes en mooie tekstjes om even over na te denken. Achter de meeste luikjes zit ook een klein cadeautje, een verrassing die ondersteunend is aan de content. We zijn op zoek geweest naar de juiste illustrator en dat is gelukt. Elk luikje is een uniek, klein schilderijtje geworden. De afbeelding heeft altijd iets te maken met wat er áchter het luikje te vinden is…”

Wytske: “Door de GelukjesDag ‘be-leef kalender’ voelen kinderen iedere week weer even hoe fijn het is om jezelf te zijn. Je bent tegenwoordig met alles en iedereen 24/7 in verbinding, maar verbinding met jezelf maken is dan lastig. Het is iets wat ik zelf aan den lijve heb ondervonden. Juist in deze snelle tijd is het waardevol als kinderen op jonge leeftijd en op speelse wijze ontdekken wie ze zijn, hoe zij in de wereld willen staan, waar hun grenzen liggen en waar de grens van een ander ligt? De opdrachtjes zijn leuk en liefdevol en er zit een tweede, diepere laag onder. Zo mooi!”

Sylvia: “We zijn nog lang niet klaar hoor! Wij willen op onze manier de wereld een beetje mooier maken. We zitten boordevol plannen: we willen nog een ziekenhuis kalender maken, een natuurkalender, we zouden graag voor scholen aan de slag gaan en ga zo maar door. Onze droom? Veel mooie producten maken waardoor er mooie momentjes van aandacht ontstaan. En, het liefst vertalen we alles meteen in meerdere talen! Ach ja, we hebben nog een lange weg te gaan, maar dit gaat zo intrinsiek… het is bíjna geen werk!”

De GelukjesDag ‘be-leef kalender’ is te koop via de webshop op: www.gelukjesdag.nl

Lees meer over de avonturen van Wytske en Sylvia op hun facebookpagina.

gelukjesdag-home-be-leef-kalender

Nieuwsgierig? Neem eens een kijkje in ons winkeltje.

Daar vind je de GelukjesDag ‘be-leef kalender’, een liefdevol jaarcadeau voor ieder kind.